💎🔥😍ก่อนพระจะสวย…เรามาดูเบื้องหลังกันครับ 🙏 พระขุนแผนเคลือบกรุวัดใหญ่ แตกกรุครั้งใหม่ที่ วัดบ้านกลิ้งจริง หรือ..???

​ก่อนพระจะสวย…เรามาดูเบื้องหลังกันครับ 🙏😍

กว่าจะได้ภาพพระหนึ่งองค์ที่ดูสวยงาม สิ่งที่อยู่เบื้องหลังคือการสังเกต รายละเอียด และการเก็บภาพจากองค์จริงครับ

มาเริ่มจากด้านหน้ากันเลยครับ

สภาพพระองค์นี้เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ได้มาครั้งแรก และผมก็ไม่ยอมกรอหรือแทะคราบกรุออก เพราะจากที่พิจารณาแล้ว คราบกรุสีนี้เป็นสีฟ้าอ่อน ๆ และมีคราบกรุสีเทาอ่อนปกคลุมอยู่อีกชั้น

ลักษณะดังกล่าวมีความใกล้เคียงกับสีฟ้าเข้มที่เคยพบว่า เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงบนผิวพระ อาจทำให้ผิวเกิดการแตกหรือระเบิดตัวออกมาเอง จนพระเสียหายได้

หลังจากพิจารณาแล้ว ผมจึงเลือกดูแลพระด้วยการนำออกมาตากอากาศภายนอกบ้าง แช่น้ำบ้าง เพื่อพยายามรักษาอุณหภูมิให้พอดี ไม่ร้อนเกินไปและไม่เย็นเกินไป

พระองค์นี้เป็น พิมพ์ “อกใหญ่ฐานสูง” เป็นพิมพ์ที่สวยงามและได้รับความนิยมในหมู่นักสะสม ด้วยพิมพ์ทรงที่ไม่ใหญ่เกินไปและไม่เล็กเกินไป หากเลี่ยมกรอบขึ้นคอก็จะสวยงามและเด่นมาก ผู้ชายจึงมักชอบแขวนเดี่ยว

แล้วทำไมเมื่อกรอคราบกรุออกแล้ว คนจึงเรียกว่า “วัดใหญ่”?

ข้อนี้ผมก็อธิบายยากจริง ๆ ครับ

บางครั้งเรื่องของพระเครื่องอาจมีรายละเอียดหรือความรู้บางอย่างที่แต่ละคนเข้าใจไม่เท่ากัน ผมเองก็ยังมีหลายเรื่องที่ต้องศึกษาและทำความเข้าใจต่อไป

และเรื่องที่จะเล่าต่อจากนี้ เป็นประสบการณ์จริงที่เกิดขึ้นกับผมเองครับ

จากองค์ละ 10,000 บาท…ไปถึง 300,000 บาท

ครั้งหนึ่งผมเอาพระชุดนี้แบ่งให้อาจารย์ท่านหนึ่ง ผมขอไม่เอ่ยนามนะครับ แบ่งให้ท่านบูชาในราคาองค์ละ 10,000 บาทถ้วน

ผมบอกท่านว่าราคานี้เป็นราคาที่เหมาะสม และให้ท่านเลือกตามใจชอบ ชอบองค์ไหนก็เลือกได้เลย

อาจารย์บอกผมว่า…

“เอาแบบนี้นะ ให้ผมเป็นคนทำการกรอคราบกรุหรือแทะคราบออกให้”

เพราะท่านเล่าว่าลองแทะแล้ว แต่คราบแน่นมาก เกรงว่าพระจะชำรุด ท่านจึงให้ผมเป็นคนกรอคราบออกให้สมบูรณ์และสวยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะท่านชอบพระสวยงาม

ผมจึงนำพระคราบกรุชุดนั้นมาทำการแทะล้างให้สะอาด และคัดองค์ที่สวยที่สุดให้ท่าน 2 องค์

นำไปให้ท่านดู…

ท่านชอบมากครับ

หลังจากนั้นจึงสั่งร้านทองทำกรอบพิเศษ ฝังพลอยรอบข้างอย่างสวยงาม

พอใส่กรอบเสร็จทั้งสององค์ ท่านก็ส่งภาพทาง Line มาให้ผมดู

โอ้โห…

แค่เห็นภาพ ผมนึกในใจว่า

“ท่านไปทำอะไรกับพระมาเนี่ย…สวยมากกว่าตอนยังไม่เลี่ยมกรอบอีก!” 😳

หลังจากนั้นท่านก็โทรมาหาผม

“เข้ามาดูหน่อย จะมีเรื่องปรึกษา ว่างไหม”

ผมตอบว่า

“ว่างครับ”

“เข้ามาวันนี้เลยได้ไหม”

“ได้ครับ” 🙏

พอขับรถไปหาท่าน ท่านรอผมด้วยความตื่นเต้น พอผมลงจากรถ ท่านก็หาเครื่องดื่มมาต้อนรับ และเล่าให้ฟังว่า…

ตอนที่อาจารย์นำพระไปเลี่ยมกรอบทองที่ร้าน มีคนสนใจพระสององค์นั้น และเสนอราคาให้ องค์ละ 300,000 บาท

สามแสนไทยนะครับ

ผมถามว่า…

“แล้วทำไมอาจารย์ไม่ขายให้เขาล่ะครับ?”

อาจารย์ตอบว่า…

“ก็ตามที่ตกลงกัน ตี๋บอกว่าให้อาจารย์องค์ละ 10,000 บาท แต่อาจารย์ยังไม่ได้จ่ายเงินให้เลย รวมเป็น 20,000 บาท”

แต่คนที่มาขอเช่าต่อเสนอให้ถึงองค์ละ 300,000 บาท และเขาไม่เอากรอบทองด้วย เขาต้องการเฉพาะพระเท่านั้น

เขาบอกว่าเป็น พระขุนแผนเคลือบวัดใหญ่ชัยมงคล

เขาหามานานแล้ว และศึกษามาเป็นสิบปี กว่าจะได้องค์ที่สวยและสมบูรณ์แบบนี้

ผมนี่ยืนงงและทึ่งอยู่หลายจุดเลยครับ 😳😇

เพราะอาจารย์เล่าให้ผมฟังว่า ตอนที่ตกลงราคากัน ผมบอกชัดเจนว่าพระชุดนี้เป็น กรุวัดบ้านกลิ้ง

แต่คนซื้อกลับมองว่าเป็น วัดใหญ่ชัยมงคล

ผมเลยตอบอาจารย์แบบชิล ๆ ว่า…

“ก็ดีสิครับ อาจารย์ซื้อผมราคาถูก แล้วมีคนมาให้ราคาแพงตั้งหลายเท่า รีบขายสิครับ จะรออะไรล่ะ” 😂

แต่อาจารย์บอกว่า…

“คือเพิ่งได้มาไม่นาน จะขายก็เสียดาย ถ้าขายไปแล้ว ตี๋จะแบ่งให้อีกไหม?”

ผมตอบแบบไม่ต้องคิดนานเลยครับว่า…

“ผมยังไม่รับปากตอนนี้ครับ เพราะมันเร็วเกินไป เอาไว้โอกาสหน้าค่อยคุยกันครับ”

สุดท้ายท่านขายไป 1 องค์ ในราคา 300,000 บาท และเก็บไว้อีก 1 องค์กับตัวเอง

หลังจากนั้นท่านก็โอนเงินมาให้ผม 20,000 บาท แบบสบายใจครับ 🙏😇

ผมเองก็ดีใจกับอาจารย์ด้วยความจริงใจ

แต่สิ่งที่ผมยังงงมาจนถึงทุกวันนี้คือ…

เราบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าเป็นกรุวัดบ้านกลิ้ง

แต่คนซื้อกลับบอกว่าเป็น พระขุนแผนเคลือบกรุวัดใหญ่ชัยมงคล

และเขายังบอกอีกว่าเขาศึกษามานานเป็นสิบปี กว่าจะได้องค์ที่สวยและสมบูรณ์แบบนี้

ผมนี่…

งงในงง
ทึ่งในทึ่ง
อีกทีเลยครับ 🙏😇

เรื่องนี้สอนอะไรเรา?

สำหรับผม เรื่องนี้สอนว่า

“รู้ในรู้”

คนที่รู้กว่าเรา อาจมีข้อมูลเชิงลึกบางอย่างที่เรายังเข้าไม่ถึงด้วยซ้ำ

ลักษณะของผู้รู้สำหรับผมคือ

รู้ในสิ่งที่เรารู้
และรู้ในสิ่งที่เราไม่รู้

นี่อาจเป็นอีกลักษณะหนึ่งของผู้รู้โดยแท้ครับ

จากองค์ละหมื่น จบไปที่สามแสน

สามฝ่ายสบายใจ

ส่วนผม…

ยังงงอยู่เหมือนเดิมครับ 😇😎

เหตุผลที่ผมยังไม่กรอคราบออก

ก็อย่างที่เล่าไปแล้วข้างต้นครับ

ผมเกรงว่าพระจะชำรุด จึงเลือกที่จะรักษาสภาพเดิม ๆ เอาไว้ดีกว่า

เดี๋ยวอาจารย์กลับมาขอแบ่งในราคาหลักหมื่นอีก…มันจะแย่ครับ 😂🤣

เพราะเรื่องนี้ผ่านมา สิบกว่าปีแล้ว

ด้านหลัง

สีผิวน้ำตาลอ่อนอมนวล มีลายนิ้วมือใหญ่และหยาบเป็นเอกลักษณ์

แต่จะมีเม็ดสีขาวคล้ายเกลือผุดขึ้นมาเองอยู่ตลอด ล้างออกแล้วก็ผุดขึ้นมาอีก ซึ่งจนถึงตอนนี้ผมยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นอะไร

ส่วนคราบน้ำยาที่ไหลเยิ้มติดอยู่ด้านหลัง มีอยู่ไม่มากเกินไป และเป็นรายละเอียดที่ผมมองว่าสวยงาม เพราะอาจสะท้อนถึงฝีมือของช่างและเอกลักษณ์เฉพาะของช่างแต่ละคน

📖 เรื่องราวของพระเครื่องไม่ได้จบที่ภาพเพียงหนึ่งภาพ

เพราะพระทุกองค์ล้วนมีเรื่องราวให้เราได้ค้นหา

— TeeRelic Siam
เล่าเรื่องพระเครื่องจากข้อมูลจริง
และประสบการณ์จากการสะสม