💎💎💎องค์จริง…หยิบมาเล่า พระขุนแผนเคลือบ “พิมพ์แขนอ่อน” กรุวัดบ้านกลิ้ง

​องค์จริง…หยิบมาเล่า

หยิบมาเล่า…สภาพหลังการแทะคราบกรุ พระขุนแผนเคลือบ “พิมพ์แขนอ่อน” วัดบ้านกลิ้ง

จากองค์ที่เห็นคราบกรุเกาะอยู่เต็มผิว วันนี้ลองพามาดูอีกมุมหนึ่งว่า หลังจากมีการแทะคราบกรุบางส่วนออกแล้ว ผิวเดิมของพระขุนแผนเคลือบ พิมพ์แขนอ่อน เผยอะไรออกมาให้เห็นบ้าง

เรามาดูรายละเอียดรอบองค์พระไปพร้อม ๆ กันเลยครับ

พระองค์นี้พอมองผ่าน ๆ ก็สะดุดตากับสีสันและผิวที่มีทั้งน้ำตาล แดง เหลือง รวมถึงคราบเก่าที่เกาะอยู่ตามพื้นผิว

แต่พอขยับองค์พระเข้าหาแสง แล้วค่อย ๆ ดูใกล้ ๆ รายละเอียดต่าง ๆ กลับเริ่มออกมาให้เห็นมากขึ้น

โดยเฉพาะบริเวณผิวด้านหน้า จะเห็นร่องรอยแตกลายละเอียดกระจายอยู่หลายจุด สลับกับส่วนที่มีคราบเกาะตัวเป็นชั้น ๆ ขณะที่องค์พระและซุ้มโดยรอบยังมีเส้นสายให้ตามดูได้อย่างต่อเนื่อง

บางจุดดูเหมือนเรียบ แต่เมื่อเจอแสงกลับเห็นว่าผิวไม่ได้เรียบอย่างที่คิด

บางจุดมีคราบปกคลุมอยู่ แต่เมื่อมองใกล้ ๆ ก็ยังพอเห็นรายละเอียดของพื้นผิวเดิมซ่อนอยู่ข้างใต้

ลายเส้น

ลักษณะลายเส้นในองค์พระยังคงความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ คือ เส้นเล็ก คม เรียว และมีรายละเอียดสม่ำเสมอ ไม่แข็งกระด้างจนเกินไป

รายละเอียดเหล่านี้เป็นสิ่งที่น่าสังเกตเมื่อพิจารณาพิมพ์พระจากองค์จริง เพราะบางครั้งภาพรวมอาจทำให้เรามองข้ามรายละเอียดเล็ก ๆ เหล่านี้ไป

จุดสังเกตของพิมพ์

อีกจุดหนึ่งที่น่าสังเกตคือ ปลายพระหัตถ์หรือปลายนิ้วมือจะจรดติดเป็นอันเดียวกับเส้นพิมพ์ใต้ฐานพระ

รายละเอียดตรงนี้เป็นอีกจุดที่ผมใช้สังเกตพิมพ์ขององค์นี้

ลักษณะองค์พระ

เมื่อมองโดยรวม องค์พระดูคล้ายกับการนั่งบิดตัวเล็กน้อย

แต่ถ้าลองสังเกตให้ดี จะเห็นว่าองค์พระโดยรวมยังนั่งตรงและได้เซ็นเตอร์ ตั้งแต่พระเศียรลงมาจนถึงฐาน

ช่างแกะพิมพ์จัดวางองค์ประกอบได้ลงตัวมาก ทำให้เมื่อมองจากภาพรวมแล้วองค์พระยังคงความสมดุลของพิมพ์เอาไว้

พระพักตร์และพระอุระ

อีกจุดที่น่าสนใจคือ เมื่อเอียงองค์พระเพื่อดูจากด้านข้าง จะเห็นบริเวณพระพักตร์และพระอุระนูนสูงขึ้นจากแนวเส้นพิมพ์และลายกนกโดยรอบอย่างเห็นได้ชัด

รายละเอียดลักษณะนี้ ถ้าดูจากภาพด้านหน้าเพียงอย่างเดียวอาจเห็นไม่ครบ แต่เมื่อได้หยิบองค์จริงขึ้นมาพลิกดูหลายมุม ก็จะเริ่มเห็นมิติของพิมพ์มากขึ้น

กฎของธรรมชาติ

มีอย่างหนึ่งที่ผมรู้สึกว่าใช้ได้กับการดูพระลักษณะนี้ คือ

อยากได้อย่างหนึ่ง ก็ต้องยอมสละอีกอย่างหนึ่ง

เมื่อเราต้องการเห็นผิวพระที่อยู่ด้านใต้คราบกรุ ก็ต้องแลกกับการนำคราบกรุที่ติดแน่นออก

สิ่งที่เสียไปอย่างหนึ่งคือ แผ่นทองเปลว ที่ติดมากับพระอย่างสมบูรณ์ บางส่วนก็ต้องหลุดออกไปพร้อมกับคราบกรุที่ฝังแน่น

นอกจากนี้ยังมีความเสี่ยงที่ผิวเคลือบจะเกิดรอยขูดหรือรอยขีด ซึ่งเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยากในการนำคราบที่เกาะแน่นออก

องค์นี้ถือว่าโชคดีที่ผู้เขียนมีประสบการณ์จากการแทะคราบมาหลายองค์ จึงพอเดาทิศทางและความลึกตื้นของพิมพ์พระได้ ทำให้สามารถกะน้ำหนักมือและแรงกดให้เหมาะสมกับความหนาบางของคราบในแต่ละจุดได้

แน่นอนว่าเรื่องแบบนี้ต้องอาศัยทั้งความระมัดระวังและประสบการณ์ เพราะถ้าพลาดเพียงนิดเดียว สิ่งที่เสียไปอาจเป็นรายละเอียดเดิมขององค์พระที่เราอยากรักษาเอาไว้

🙏

มาชมด้านหลังกันต่อ

พอพลิกกลับมาด้านหลัง สิ่งที่สังเกตเห็นได้ชัดก็คือ คราบกรุที่ติดแน่น

ลักษณะของคราบบางช่วงดูคล้ายปูนขาว หรือคราบแคลเซียมที่เกาะตามแท็งก์น้ำ ซึ่งค่อย ๆ สะสมเป็นเวลานาน

คราบมีลักษณะเป็นคลื่นสูงต่ำ มีทั้งรอยยุบตัว และมีกรวดทรายเกาะติดแน่นรวมกันเป็นเนื้อเดียว

เมื่อมองใกล้ ๆ ยังเห็นหลุมบ่อเป็นช่วง ๆ สลับกันไปตามพื้นผิวอย่างเป็นธรรมชาติ

รายละเอียดเหล่านี้เป็นสิ่งที่ผมมองว่าน่าสนใจ เพราะเมื่อดูจากภาพรวมด้านหลังอาจเห็นเพียงว่าเป็นคราบกรุ แต่เมื่อขยับเข้าไปดูใกล้ ๆ จะพบว่าพื้นผิวมีรายละเอียดมากกว่านั้น

นี่แหละครับ…

เหตุผลที่ผมชอบหยิบ “องค์จริง” มาส่องดู

เพราะพระหนึ่งองค์ไม่ได้มีเพียงพิมพ์ที่มองเห็นจากภาพรวมเท่านั้น

แต่ยังมี ร่องรอยบนองค์พระ ที่ค่อย ๆ เล่าเรื่องออกมา เมื่อเราใช้เวลาในการดู

บางครั้งแค่เปลี่ยนมุมแสง
บางครั้งแค่เอียงองค์พระ
หรือบางครั้งแค่หยุดดูรายละเอียดเล็ก ๆ ให้นานขึ้น

สิ่งที่มองไม่เห็นในตอนแรกก็อาจค่อย ๆ ปรากฏออกมาให้เราเห็น

องค์จริง…หยิบมาเล่า

ไม่รีบสรุปจากภาพเดียว
แต่ค่อย ๆ ดู
ค่อย ๆ สังเกต
ค่อย ๆ ทำความเข้าใจ

แล้วให้รายละเอียดบนองค์พระเป็นคนเล่าเรื่อง

TeeRelic Siam
เล่าเรื่องพระเครื่องจากข้อมูลจริง และประสบการณ์จากการสะสม

ลายน้ำภาพ: TeeRelic Siam