💎💎💎ความสวยงามที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ…ของพิมพ์อกใหญ่ฐานสูง “กรุวัดบ้านกลิ้ง”

​พระขุนแผนเคลือบ กรุวัดบ้านกลิ้ง พิมพ์อกใหญ่ฐานสูง เป็นอีกหนึ่งพิมพ์ที่มีรายละเอียดเฉพาะตัว ทั้งรูปทรง สัดส่วน และลักษณะขององค์พระที่มองเห็นได้จากองค์จริง

องค์ที่นำมาเล่าในครั้งนี้ ชมจากพระองค์จริงและภาพถ่ายจริง ผมจะพาไล่ดูรายละเอียดไปทีละจุด ตั้งแต่พิมพ์ทรง ผิวเคลือบ ไปจนถึงร่องรอยต่าง ๆ ที่ปรากฏอยู่บนองค์พระ

บางรายละเอียด เมื่อได้เห็นจากองค์จริง จะทำให้เราเข้าใจความสวยงามของพิมพ์อกใหญ่ฐานสูงได้ชัดเจนขึ้น

ลองมาชมกันครับว่า เอกลักษณ์ของพิมพ์นี้ อยู่ตรงไหนบนองค์พระ 😎🙏

ด้านหน้า

องค์นี้ได้ทำการกรอคราบกรุออกไปค่อนข้างมาก แต่ก็ยังหลงเหลืออยู่บ้างไม่เยอะ

เจตนาของผู้เขียนเองก็อยากให้มีคราบเหลือไว้บ้าง พอให้เกิดเป็นศิลปะของคราบกรุ และทำให้ผิวองค์พระมีเสน่ห์ในแบบของมันเอง

คราบไขขาวและไขน้ำตาลยังติดอยู่ตามซอกส่วนลึก รวมถึงคราบไขดินที่ยังคงปรากฏให้เห็น

ไฮไลท์ที่ชอบที่สุด

จุดที่ผู้เขียนชอบที่สุด คือ จุดสีขาวที่เป็นเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นมาถี่ ๆ คล้ายผื่น

จุดนี้สำคัญอย่างไร?

ผมเคยเขียนเอาไว้ในบทความก่อน ๆ แล้วว่า นักสะสมรุ่นก่อนบางคนชอบเรียกว่า “ไข่ยุง”

ตอนแรกคำเรียกนี้ทำให้ตัวผู้เขียนเองมองภาพไม่ค่อยออก จนกระทั่งได้สะสมพระชุดนี้มานานมากขึ้น จึงเริ่มสังเกตตามคำบอกเล่า

ผลปรากฏว่า มันมีจริง ๆ

และมักพบในผิวเคลือบที่ใสแบบนี้ ส่วนมากจะเห็นแทบทุกองค์

บางครั้งนำไปแช่น้ำอุ่น ใช้แปรงขัดย้ำ ๆ จนสะอาดดีแล้ว พอพระแห้งสนิท เม็ดสีขาวเล็ก ๆ กลม ๆ เหล่านี้ก็มักจะผุดขึ้นมาอีก

จากจุดเล็ก ๆ เมื่อเวลาผ่านไปก็ค่อย ๆ หนาขึ้น เหมือนงอกขึ้นมาเองอยู่ตลอด

ผู้เขียนจึงชอบสังเกตตรงนี้เป็นพิเศษ เพราะส่องทีไร ให้ความรู้สึกเหมือน พระมีชีวิต 😊

ลักษณะผิวเคลือบ

ผิวเคลือบจะแตกภายในอย่างสวยงาม เป็นเส้นเล็ก ๆ พริ้วไหว ส่องเพลินมาก

เมื่อเอียงองค์พระให้กระทบแสง มักเห็นผิวเหลือบรุ้งสวยงาม

พูดแบบที่ผู้เขียนส่องอยู่แทบทุกวันก็ว่าได้ครับว่า ไม่เคยเบื่อ

เพราะผิวพระเหมือนมีชีวิต

ส่องกับแสงแดดก็ได้ความรู้สึกอีกแบบหนึ่ง ทุกองค์จะให้หลายอารมณ์ เพราะผิวพระเปลี่ยนไปตามสภาพแสง

ส่องทีไร ไม่ต้องกินข้าวหรอกครับ…รู้ตัวอีกทีค่ำอีกแล้ว 😇😊

ลักษณะลายเส้น

ในพิมพ์นี้ ลายเส้นจะยกสูง คม และพริ้ว

ตามแนวสันจะมีรอยยุบเป็นช่วง ๆ ซึ่งเป็นลักษณะที่เกิดจากอายุขององค์พระ

จึงไม่ใช่เส้นคมทื่อ ๆ แต่มีความเป็นธรรมชาติของลายเส้นเก่าอยู่ในตัว

เรื่องตำหนิ…ผมไม่ชี้ให้จำเป็นจุดตายตัว

เรื่องตำหนิ ตัวผู้เขียนจะไม่ชี้บอกเป็นจุดตายตัว เพราะถ้าชี้ให้จำตรงนั้นตรงนี้ ขอบอกได้เลยว่า หลงทางแน่ ๆ

เพราะตัวผู้เขียนมีพระหลายองค์

ยกตัวอย่างเช่น บางองค์สวยสมบูรณ์ พระกรรณทั้งสองข้างติดชัด แต่บางองค์ติดเพียงครึ่งเดียว

พระเนตร บางองค์ติดชัดทั้งสองข้าง แต่บางองค์ติดชัดเพียงข้างเดียว อีกข้างติดไม่ชัด

พระหัตถ์ บางองค์สมบูรณ์เห็นชัดเป็นสามเส้น บางองค์เห็นสองเส้น แต่อีกเส้นติดเลือนลาง

แบบนี้ไม่ตายตัวครับ

สิ่งสำคัญในการดู คือ ภาพรวม

ดูความคมของลายเส้นทั้งหมด ลักษณะการแตกลายงา เหลือบรุ้ง ความเก่าของเส้นแตก และเอกลักษณ์ของพิมพ์ทั้งหมด

จำให้แม่น ดูบ่อย ๆ ส่องทุกจุดจนเกิดความชำนาญ

คำตอบที่ได้คือ ความรู้จะค่อย ๆ ตกผลึกขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ

นี่เป็นประสบการณ์จริงจากผู้เขียนเอง

ทุกวันนี้ถ้าเห็นพิมพ์นี้ บางครั้งไม่ต้องส่องกล้องเลยครับ ภาพมันดูดเข้ามาเอง

โคนพระเกศ

บริเวณโคนพระเกศจะมองเห็นรอยกระเทาะเก่าแต่เดิม

ส่วนปลายพระเกศจะสะบัดพริ้วอย่างเป็นธรรมชาติ

ด้านข้าง

การแตกลายยังคงเห็นความสวยงามอย่างต่อเนื่อง

พระพิมพ์นี้ค่อนข้างบางและแกร่ง มีน้ำหนัก

ความสูงนูนของพระอุระและพระพักตร์จะสูงนูนเด่นออกมา

พระนาสิกสูงโด่ง พระโอฏฐ์ยื่นออกมารับแนวพระนาสิก

บางครั้งมองแล้วจินตนาการไปถึง “พี่หลิวเต๋อหัว” ไปซะงั้น 😇😊

บางทีก็คิดไปว่า…ต้องเป็นช่างชาวจีนแกะพิมพ์ใช่ไหมหนิ ทำไมหน้าคล้าย ๆ งิ้ว ไปซะแบบนั้น

ความคิดมันลอยไปข้ามยุคกันเลยทีเดียว 😎

ถ้ามีใครมาสอนผมว่าให้ดูตรงนั้น ดูตรงนี้ ผมก็คงบอกว่า…

พอแล้วครับ ผมส่องแทบจะทุกวันมาเกือบ 20 ปีแล้ว

มันจำลึกไปถึงลายเส้นเลยทีเดียว

แต่ยิ่งส่องก็ยิ่งหลงใหล บางครั้งถึงกับขนลุกไปกับสิ่งที่เห็น

มันสนุกครับ 😊

ด้านหลัง

คราบกรุจะปกคลุมค่อนข้างเต็ม แต่ก็ยังมีร่องรอยเปิดให้เห็นเนื้อในอยู่

จะสังเกตเห็นเป็น ลายนิ้วมือ หรือที่นักสะสมยุคเก่าชอบเรียกว่า “หลังอังคุตร” หรือหลังลายนิ้วมือนั่นเอง 🙏

📖 เรื่องราวของพระเครื่องไม่ได้จบที่ภาพเพียงหนึ่งภาพ

เพราะพระทุกองค์ล้วนมีเรื่องราวให้เราได้ค้นหา

— TeeRelic Siam

เล่าเรื่องพระเครื่องจากข้อมูลจริง
และประสบการณ์จากการสะสม